Kampioen of toch net niet...

De laatste thuiswedstrijd was er gelijk een met een doel: kampioen worden. Hadden de meiden de vorige wedstrijd tegen Attacus uit Veghel nog met twee punten verloren, deze moest gewonnen worden, anders zat het er dik in dat de nummer twee uit de poule (OBC) met de kampioenstitel aan de haal ging. Al gelijk bij het begin bleek het verschil; onze meiden speelden als een echt team.
Ze wisten elkaar goed te vinden (hebben de oefeningen in de training toch resultaat gehad) en dat resulteerde in een voorsprong, die steeds groter werd.

In het laatste kwart begon Attacus meer door te breken en werd het verschil kleiner. Maar op het eindsignaal was het ‘gat’ nog steeds 39 punten in het voordeel van onze meiden. Dus: KAMPIOEN. Dat werd gevierd met confetti en tompoezen (die niet altijd in de mond terecht kwamen, maar ook op andere delen van het gezicht).
En ja ook trainer/coach Robert moest het ontgelden: de meiden stopten hem met zijn kleren aan onder de douche.